Erasmus+
Konkretne odpowiedzi, pogrupowane według momentu, w którym zadaje się dane pytanie. To, co zależy od kraju lub uczelni, jest oznaczone jako zmienne i odesłane do tego, kto o tym decyduje, zamiast podawać liczbę fałszywą dla połowy czytelników.
Nie znajdziesz tu żadnej kwoty stypendium. Ustalają je agencje narodowe, zmieniają się z każdym naborem, a strona, która podaje liczbę bez wskazania kraju i roku, wprowadza w błąd — nawet jeśli nie chce.
Erasmus+ to program Unii Europejskiej finansujący okresy studiów i praktyk w innym kraju. Dla studenta studiów licencjackich lub magisterskich oznacza semestr albo rok na zagranicznej uczelni, z którą jego uczelnia ma umowę, z miesięcznym dofinansowaniem i z gwarancją, że zaliczone tam przedmioty zostaną uznane w kraju. Czym nie jest: stypendium, o które wnioskuje się bezpośrednio w Brukseli. Zawsze idzie się przez własną uczelnię.
Każdy student uczelni posiadającej Kartę Erasmusa, zwykle od drugiego roku studiów licencjackich, a także na studiach magisterskich i doktoranckich. Obywatelstwo UE nie jest wymagane: warunkiem jest bycie studentem uczelni uczestniczącej. Konkretne kryteria — średnia, poziom języka, minimalny rok — ustala twoja uczelnia w swoim naborze i bardzo się różnią.
Mobilność na studia trwa od 2 do 12 miesięcy. Łączny limit to 12 miesięcy na cykl — licencjat, magisterium i doktorat liczą się osobno — możesz więc wyjechać dwa razy na licencjacie, jeśli razem nie przekroczysz roku. Na kierunkach jednolitych, jak medycyna, limit rośnie do 24 miesięcy. Swój przypadek sprawdź w przewodniku po programie Erasmus+.
Rok wcześniej. Wewnętrzny nabór twojej uczelni — ten, który rozdziela miejsca — otwiera się zwykle między październikiem a lutym roku akademickiego poprzedzającego wyjazd. Potem jest nominacja, którą twoja uczelnia zgłasza uczelni przyjmującej, a potem aplikacja, którą składasz sam. W tym katalogu widzisz, uczelnia po uczelni, kiedy upływają te dwa ostatnie terminy.
Nominację robi twoja uczelnia macierzysta: oficjalnie zawiadamia uczelnię przyjmującą, że cię wybrała. Aplikację składasz potem ty, już nominowany, wraz z dokumentami. To dwa osobne terminy i nominacja jest wcześniejsza. Jeśli ją przegapisz, aplikacja jest bezużyteczna, nawet gdy jej termin jeszcze trwa: to ta data naprawdę cię odcina.
To umowa z trzema podpisami — twoim, twojej uczelni i uczelni przyjmującej — określająca, jakie przedmioty zrealizujesz za granicą i za co zostaną uznane po powrocie. To dokument, który zamienia semestr za granicą w uznane punkty: bez trzech podpisów twoja uczelnia nie ma żadnego obowiązku uznać tego, co tam zaliczysz.
Z trzech, podpisywanych w różnych momentach. «Before the mobility» to tabela przedmiotów uczelni przyjmującej i ich odpowiedników w twoim programie, podpisywana przed wyjazdem. «During the mobility» to zmiany, a te są prawie zawsze, bo plany się nakładają albo przedmiot nie rusza. «After the mobility» to uznanie, zamykane przez Transcript of Records wystawiany przez uczelnię przyjmującą.
Tak, i to jest norma: sekcja zmian w porozumieniu istnieje właśnie po to. Nieobowiązkowa nie jest sama procedura — zmiana, która nie przejdzie przez tę tabelę i trzy podpisy, nie jest uznana i na końcu wygląda jak zaliczony przedmiot, który nic nie daje. Zwykle jest krótkie okno od początku zajęć, rzędu pięciu tygodni; dokładne poda ci twoje biuro.
To najczęstszy problem i prawie nigdy nie jest tym, na co wygląda. Identyczny przedmiot praktycznie nie istnieje: uznaje się kompetencje i punkty, więc zwykle rozwiązuje się to, łącząc dwa przedmioty uczelni przyjmującej w jeden twój albo pokrywając przedmioty do wyboru. Decyduje koordynator akademicki, a przyjście na tę rozmowę z uzasadnioną propozycją — który sylabus co pokrywa — zmienia wynik o wiele bardziej niż naleganie.
Europejskim punktem odniesienia jest 60 punktów ECTS na rok akademicki i 30 na semestr, i takiego obciążenia oczekuje się od pełnowymiarowej mobilności. Twoja uczelnia może w swoim naborze ustalić inne minimum — wiele wymaga konkretnej liczby, by utrzymać dofinansowanie — więc wiąże cię liczba z twojego naboru, nie europejska.
Zależy od twojego kraju, kraju docelowego i naboru, i dlatego nie znajdziesz tu liczby: kwoty ustalają agencje narodowe w każdym roku akademickim, a strona podająca liczbę bez wskazania kraju i roku wprowadza w błąd połowę czytelników. Dokładną kwotę, która ci przysługuje, znajdziesz w naborze swojej uczelni i w agencji narodowej. To, co możesz policzyć tutaj, to druga połowa rachunku: ile naprawdę kosztuje miesiąc w mieście, do którego jedziesz.
Na podstawie Transcript of Records wystawionego przez uczelnię przyjmującą i tabeli z porozumienia. Twoja uczelnia przelicza te oceny na własną skalę i uznaje ustalone punkty. Jeśli porozumienie było poprawnie domknięte, a zmiany podpisane, uznanie jest automatyczne: to nie przysługa, o którą się prosi, tylko zobowiązanie przyjęte w chwili podpisu.
Learning Agreement
Po przyjęciu trzeba uzgodnić przedmioty. Wgrywasz swoje i dostajesz oficjalny dokument gotowy do podpisu, z gotowymi odpowiednikami.
Wygeneruj moje Learning AgreementTerminy, kontakty i koszty życia pochodzą z aplikacji Erasmus+ Komisji Europejskiej, pobrane 19 sierpnia 2026 i wykorzystane ponownie na licencji CC BY 4.0 (decyzja 2011/833/UE). go-erasmus nie jest powiązany z Komisją Europejską ani z programem Erasmus+.
